Ana Menü Defence Turk

http://www.savunmasanayist.com/almanyanin-ilk-eurofighter-tranche-4u-ortaya-cikti/

Almanya ilk ef2000 T4 uçağını almış Mk1 yani hensdolt radarı ile
Linkback: Ynt: EF2000 EUROFIGHTER TYPHOON

Bizde oynar başlıklı aesa radar yapsakya ne güzel bir şey. Radar dalgaları yönlendiriliyor diye AESA ların antenlerini sabit yapmak şart değil aslında. Dönebildiği kadar dönsün etki alanını genişletebilsin. İsrail kendisinin yapmasının uygun olmadığı pis işleri BAE ye yaptırıyor

Şimdi sn.putty'yi biraz kızdırayım

O döner radar Almanın ki değilde ingilizinki olmasın sakın...

Almanın ki Mk1 hensdolt ,İngilizin ki MK2 Leonardo (hani dönen easa radar)

O kadar takip edemem her şeyi. Bunu diyorum işte AESA radarı biraz oynatmak amatör hissiyatıma mantıklı geliyor. AESA yaptık diye sabit anten yapmaya gerek yok. Belki sabit yapanların mantığı da yana bakan antende eklemek olabilir

https://www.china-arms.com/2024/02/j10c-vs-typhoon-raises-questions/

Son zamanlarda yapılan bir tatbikatta J-10CE'nin Katar Hava Kuvvetleri'nin "Eurofighter Typhoon" savaş uçaklarını "etkisiz bırakarak" 9:0'lık dikkat çekici bir rekor elde ettiği söyleniyor. Bu sonuç henüz resmi olarak doğrulanmamış olsa da, Pakistanlı askeri meraklıları haberi geniş çapta yaymış durumda. Eğer doğruysa, bu J-10C için önemli bir sürpriz olurdu. Ancak, durumu tam olarak anlamak için hem savaş uçaklarının hem de tatbikatın kapsamlı ve objektif bir analizine ihtiyaç duyulmaktadır.

 
2022 yılında Pakistan Hava Kuvvetleri J-10CE'yi ithal ettiğinde, bu dördüncü buçuk nesil savaş uçağının muharebe kabiliyetleri hakkında sorular ortaya çıktı. Neyse ki, cevaplar çok geçmeden geldi. Ocak ayının ortalarında, Pakistan Hava Kuvvetleri'nin J-10CE'si, Katar Hava Kuvvetleri ile birlikte "Ghazal-II" tatbikatına katılarak, hem dördüncü buçuk nesil kanatçık düzenine sahip J-10CE hem de "Eurofighter Typhoon"un simüle edilmiş hava-hava muharebesine girmesi için bir fırsat sağladı.

Öncelikle, "Ghazal-II" tatbikatına ilişkin olarak, dördü görüş ötesi (BVR) ve beşi yakın menzilli it dalaşı olmak üzere dokuz simüle edilmiş hava-hava çatışmasının gerçekleştiği doğrulanabilir. Her iki ülke de 9:0 veya benzeri ezici bir sonuç hakkında resmi olarak açıklama yapmadı veya doğrulamadı. Pakistan Hava Kuvvetleri sadece "rakibin saygısını kazandığını" iddia etti ve simüle edilmiş hava muharebesinin ayrıntıları ve gerçek sonuçların kademeli olarak ortaya çıkması biraz zaman alabilir. JF-17 ve J-10CE'nin F-15SA ve F-16 ile karşı karşıya geldiği son "Indus Shield" tatbikatına benzer şekilde, taktiksel avantajlar olabilir, ancak iki taraf arasında önemli teknolojik farklılıkların olmaması ve orta ve ağır savaş uçakları arasındaki farkı kapatmanın zorluğu göz önüne alındığında, tam bir üstünlük iddiası uzak bir ihtimaldir.

Eşit şartlar altında, modern hava muharebesinde belirleyici faktör şüphesiz uçaktaki radardır. Katar'ın "Typhoon" uçakları 2022 yılında "Captor-E" aktif elektronik taramalı dizi (AESA) radarıyla donatılmış yeni uçaklar aldı, ancak bu radarlar en eski MK 0 serisinden olup bazı işlevsel eksikliklere sahiptir. İngiltere ve Almanya'nın "Typhoon" uçakları bu yıldan itibaren "Captor-E" radarının MK 2 serisine yükseltmeye başladı; bu da Katar'ın radar yükseltmesinin biraz zaman alabileceğini gösteriyor

Buna karşılık, J-10C'nin galyum nitrür AESA radarı, sayısız yineleme ve iyileştirmeyle neredeyse sekiz yıldır hizmette. Dahası, görsel olarak J-10CE'nin radar gövdesi daha büyük bir çapa sahip ve kızılötesi arama ve izleme (IRST) anteni de daha büyük, bu da üstün durumsal farkındalık ve hayatta kalma kabiliyetini gösteriyor. Bu fark, Avrupa radar ve aviyonik teknolojisinin Çin'in gerisinde kaldığına dair işaretler veriyor.

Her iki uçağın da ventral hava girişli kanatçık düzenine sahip olmasına rağmen, önemli aerodinamik farklılıklar vardır. Basitçe söylemek gerekirse, Typhoon'un kanat-gövde bütünleşmesi J-10'unki kadar belirgin değildir. Bu, tasarım eksikliklerinden değil, Typhoon'un ana finansmanının İngiltere'den gelmesinden kaynaklanmaktadır; İngiltere, Kuzey Denizi üzerinde Rus bombardıman uçaklarını önlemeye öncelik vererek, önemli yüksek irtifa ve yüksek hızlı önleme yetenekleri talep etmektedir. F-15 ve MiG-31 gibi belirgin bir kanat-gövde bütünleşmesi olmayan uçaklar, önleme görevlerinde üstün performans sergilerler.

Bu nedenle, Typhoon yüksek irtifalarda avantajlıdır. Bir Fransız Rafale pilotu, 12.000 metrenin üzerinde Typhoon'u geçmenin zor olduğunu ve 3.000 metrenin altında ise bir F-16'yı yenmenin zor olduğunu belirtmişti. Dolayısıyla, J-10CE'nin Typhoon'a karşı kazandığı iddia edilen zafer doğruysa, bu zafer 10.000 metrenin altındaki bir irtifada gerçekleşmiş olabilir.

Sürtünme azaltma ve kaldırma kuvveti açısından, J-10'un dezavantajlarından biri, burun kısmında neredeyse ağır savaş uçağı boyutunda bir radar yuvası kullanılmasıdır; bu, daha büyük bir radara olanak tanır ancak sürtünmeyi önemli ölçüde artırır. J-10C tek motorlu bir tasarımdır ve WS-10B motoru önemli bir itme gücü sağlasa da, çift motorlu Typhoon'a kıyasla 4 tondan fazla geride kalmaktadır. Yüksek hızlı uçuş ve enerji manevra kabiliyetinde J-10C belirgin bir dezavantaja sahiptir.

Kaldırma kuvveti açısından her iki uçak da kanatçık kullanıyor, ancak J-10'un kanatçıkları genel aerodinamikte daha önemli bir rol oynarken, Typhoon'un kanatçıkları farklı şekilde çalışıyor. Yüksek hızlı uçuş sırasında, J-10'da kanatçık girdabı ve ana kanat girdabının oluşturduğu birleşik kaldırma etkisi, özellikle ses altı ve ses üstü koşullarda, tüm uçak için önemli bir kaldırma kuvveti sağlıyor. Öte yandan, Typhoon'un kanatçıkları esasen ana kanattan bağımsız olarak çalışıyor ve daha küçük bir alana sahip oldukları için minimum kaldırma kuvveti sunuyorlar. Birincil amaçları, ses altı ve ses üstü aşamalarda çift motorun gücüne dayanarak süpersonik denge sağlamaktır. Bu, Typhoon'un tasarımında yüksek irtifa, yüksek hız performansına odaklanıldığını bir kez daha kanıtlıyor.

Aerodinamik yapısı sayesinde J-10, test uçuşlarında 27,6 dereceye kadar ulaşan etkileyici bir hücum açısı elde etti; normal kapasitesi ise Eurofighter Typhoon'un 24 derecesine kıyasla 26 derecedir. Bu, kanatçık konfigürasyonlu bir savaş uçağı olan J-10'un, eşdeğer irtifa ve rüzgar koşullarında daha güçlü birleşik kaldırma kuvveti üretebileceği anlamına gelir. Pakistanlı pilotlar, Katar pilotlarını alçak ve orta irtifa çatışmalarına çekmek için deneyimlerini kullanmış ve J-10CE'nin üstün anlık burun yönlendirme yeteneğine güvenerek tek taraflı bir sonuç elde etmeyi hedeflemiş olabilirler.

Her ne kadar simüle edilmiş bir hava-hava muharebesi olsa da, silahlanmadaki farklılıklar göz ardı edilemez. Kamuoyuna açık bilgilere göre, Pakistan'ın J-10CE uçağı AESA radarı ve PL-15E orta menzilli füzelerle donatılmış olup, AIM-120 serisi füzelere karşı bazı avantajlar sağlamaktadır. Bununla birlikte, Typhoon'un görüş ötesi hava-hava füzesi Meteor da oldukça güçlüdür; 140 kilometreyi aşan menzili ve ikincil saldırı kabiliyeti sağlayan çift yönlü veri bağlantısı bulunmaktadır. Katar pilotlarının orta menzilli hava muharebesinde dezavantajlı durumda olmaları, daha az gelişmiş "Captor-E" radarından kaynaklanıyor olabilir.


Yakın mesafeli it dalaşlarında, J-10CE'de kask üzerine monte edilmiş ortak bir ekran ve PL-10E yakın mesafe füzesi bulunurken, Typhoon'da "Striker" baş üstü ekranı ve AIM-132 it dalaşı füzesi mevcuttur; bu da onları esasen eşit derecede güçlü kılmaktadır. Bu süreçte herhangi bir tutarsızlık varsa, bu, bir sonraki bölümde ele alınacak olan temel faktöre, yani insan yeteneğine atfedilecektir.

Zaman çizelgesine bakıldığında, Katar Hava Kuvvetleri Eurofighter Typhoon'u Pakistan Hava Kuvvetleri'nin J-10CE'yi almasından biraz daha önce teslim almış ve eğitim süreleri de muhtemelen daha kısa olmuştur. Dahası, büyük yatırımlar yapmış bir askeri kol olan Pakistan Hava Kuvvetleri, ağır savaş uçaklarıyla donatılmış Hindistan Hava Kuvvetleri ile sık sık çatışmaya girerek daha fazla muharebe deneyimi kazanmıştır. Hem hava hem de yer ekiplerinin kalitesi kıyaslanamaz düzeydedir ve yakın mesafeli it dalaşlarına girdikten sonra pilotlar üzerindeki baskı önemli ölçüde artarak operasyonel yeteneklerdeki farkı daha da belirgin hale getirmektedir.


İlginç olan şu ki, Katar Hava Kuvvetleri'nden katılan 12. filo aslında Birleşik Krallık-Katar ortak gücü olup, pilotlarının bir kısmı İngiliz'dir. Başka bir deyişle, Pakistanlı pilotlar ve J-10CE, tamamen NATO taktikleri, NATO uçakları ve NATO pilotlarının bir kombinasyonuyla karşı karşıya kaldılar; bu da Çin için deneyim açısından çok önemli bir faktör olabilir. (Wang Yanan)

http://www.quora.com/Pakistani-pilots-with-Chinese-J10-jets-won-by-9-0-against-Eurofighter-Typhoon-jets-Was-it-the-ability-of-pilots-or-machine-superiority

Aynı şey burda da var...

PL-15 füzesi tüm Batı üstünlüğünü bitirdi...

Özellikle Pakistan PL-15'lerinin Hindistan Rafale'lerini perişan etmesi benim de tüm algılarımı etkiledi

Alman Tayfun'u ve Amerikan F16 sı

http://www.reddit.com/r/acecombat/comments/1kxhm43/typhoon_and_chengdu_j10c_aircraft_chinese_air/

Sn.Serkan1976 ben neden bu paylaşımı yapıyorum?

Çünkü?


Biz Tayfun'a çıplak belki 90-120 milyon dolar yada üstü bir rakam harcayacağız

Halbuki

J10CE yaklaşık 40-65 milyon dolar çıplak maliyeti...


Sırf bu batı bloğu zorunluluğu bize maliyet olarak geri dönüyor...

Mk0 yada Mk1 radarlı Tayfun alacaksak bize j10 karşısında bile fayda sağlamıyacak bunu esas paylaşmamın nedeni bu...

Yani ecrs MK2 olmalı gelen Tayfun uçaklarının radarı