Türk - Yunan İlişkileri

- Sahiller ve deniz tertemiz. Betonlaşma kesinlikle yok. Plajlar tamamen halka açık. Plaj mafyası yok.

-Çok acı ama kro ve keko tarzı mahoniler yok. Apaçiler yok. Huzur var.


Şimdi sizlere soruyorum. O adalar Türkiye'ye ait olsalardı halk plajı diye bir kavram olur muydu? Plaj mafyası olur muydu? Betonlaşma olur muydu? Fiyatlar ne durumda olurdu? Temizlik ne durumda olurdu?

Bu cümlelere bana ait  zaten değil mi?

Bu cümlelerde Yunan yüceltilip biz Türkler gömülmüş olmuyor değil mi?

İsterseniz ülkeyi yunanlılara verelim her sorunumuzu cözerler... Sizden bu cümleyide beklemeye başladım

Ben bu cümleleri yazıp sizin sandığınız gibi Yunan yalakalığı yapmıyorum. Kişi kendinden bilir işi diye bir atasözü var. Herkesi kendiniz gibi sanıyorsunuz doğal olarak. (Ha istesem Yunan yalakalığı da yaparım. Size hesap verecek halim yok. Ama yapmıyorum)

Ben bir tespit yapıyorum TESPİT. Anlayabildiniz mi? "TESPİT"

Ayrıca size bir soru sordum ama işinize gelmediği için cevap veremediniz. Artık konuyu başka yere çekmeyi bırakın da soruma cevap verin çok rica ediyorum.

Ayrıca konumuz hangi ülkeye kaç tane turist geldiği değil. Konumuz Yunanistan'da Türklere nasıl davrandıkları ve Yunan plajları ile Türk plajları arasındaki farklar.

Unutmadan yazayım. Türkiye'ye daha fazla turist gelmesinin sebebi Türk lirasının dolar ve euro karşısındaki aşırı değersiz hali. Türkiye insanlara çok ucuz geliyor. Sebep bu. Türkiye'ye gelen turistler de kalitesiz ve fakir avrupalılar oluyor doğal olarak.
Linkback: Ynt: Türk - Yunan İlişkileri

Neden Türkler başka bir millete ait bir coğrafyayı savaşarak ele geçirince bunun ismi fetih oluyor da, başka bir millet Türklere ait bir coğrafyayı savaşarak ele geçirince bunun ismi işgal oluyor? Adalet bunun neresinde?

Sorunuz tam olarak bu mu?

Bu sorunuza cevap verebilmek için öncelikle


Türkler biryeri elegeçirince fetih,başka bir millet biz Türklere ait biryeri elegeçince ise işgal olur şeklinde bir iddaada bulunmuş olmam lazım değil mi?

Bakın birkaç sayfa geriye böyle bir ifadem var mı?

Olmayan bir ifadem üzerinden soru soramazsın değil mi?

Yok öyle bir şey demişsem halüsinasyon görmüşsün demek ki

Halisünasyonda kimi gördüyseniz ona sorun bu soruyu çünkü sorunuzun muhatabı o...

  Adalet,burnumuzun dibindeki o adaları ele gecirdigimizde saglanacak.Ondan sonra ister fetih desinler,ister işgal,kimin umrunda.Onlara göre Kıbrıs'da da işgalciyiz...
  Ömrüm vefa etsin,bunu görmeden ölmeyeyim inşallah! Keyfini de ardımızdan gelen Türk çocukları sürsün.Parmaginin ucuyla o adalari gosterirken büyüklerimizin hediyesi desinler bana yeter.Bu hesap önünde sonunda kapanacak.Tarih mutlaka ki her açık hesabı zamanı geldiginde kapatmıştır,zerre kadar şüphem yok.

Yunanistan tezleri ile Türkiye tezleri tamamen zıt.

taraflardann biri karşı tarafın tezlerini kabul etmedikçe,

veya her iki taraf (belki 3. Tarafların veya örgütlerin moderatörlüğünde veya garantisinde) masaya oturtup bir şekilde anlaşmadıkça,

Veya iki ülke ( ve kıbrıs da dahil) birleşip bir konfederasyon veya deniz araştırmaları için ortak şirket kurmayı kabul etmedikçe,

Savaş kaçınılmaz.

Bunu yunan tarafı bilmesine ve anlamasına rağmen kendi tezlerinde ısrar ederken; Türk tarafının hem millet hem de devlet olarak konuya  biraz hafif yaklaştığını düşünüyorum.

Bu kadar naif olunmaz. Tamam günlük vize, turizm , barış filan güzel şeyler ama; bir taraftan da fikren ve pratik olarak yarın savaşacakmış gibi hazır olmak da lazım. Her açıdan presi elden bırakmamak lazım.


Buna internet trollerine karşı maaşlı troller tutarak sürekli ve her konuda bizim tezlerimizi yılmadan dünyadaki her foruma ve haberin altına yazmak da dahil,

Bir taraftan azılı Türk düşmanı yorumcu ve dijital içerik üreticilerini kaza süsüyle avlamak da dahil.

Bazen sahipsiz iddiasında bulunduğumuz adalarda ufak deniz kazaları sahnelemek , bazen de batı trakya ve rodos Türk azınlığının ses getirici eylemleri ile gerginliği hep belli seviyede canlı tutmak da gerekir.

Avrupa ülkelerinden kimliğe ve AB pasaportuna sahip Türkler ve şirketler vasıtası ile hedef adalardan ve kıbrıstan ev,işyeri,arsa,tarla almak ; balıkçılık firmalarını satın almak, havaalanı ve liman işletmelerini almak gerekir.

Yunanistandaki vasatın üstü beyinlere avrupa ve amerkadan angaje olacağımız head hunter'lar vasıtası ile iş bulmak. Yunanistanı düşkün bir devlete döndürmek de seçenekler arasında var.

Mücadele etmek için illa ki sıcak savaşa hemen başlamak gerekmez ama, sıcak savaşa kadarki süreci de iyi yönetmek gerekir.


Örneğin yunan hava ve deniz üslerine 5-20 km mesafede  çevresi duvarla örülü mahremiyeti sağlanmış  müstakil çiftlik evleri alıp içlerine şimdiden dron dolu dorseler park etmeyi düşündük mü hiç?  Veya bu üslere farklı açılardan bakan yüksek apartman veya cep telefonu baz istasyonu direklerine uzun menzilli e/o-termal kamera ve lazer işaretleme sistemleri monte etmeyi? Veya hava lojmanları ile hava üsleri arasındaki bağlantı yollarında asfalt altına önceden eyp döşedik mi veya yerini ve döşeyecek elemanı ayarladık mı?

Hem trakyada hem de adalar denizinde sınıra veya kıyıya 0 ilâ 70 km arası mesafedeki tüm askeri hedeflere ( tank, top, muhabere antenleri, hava savunma sistemi, karargah, tugay-tümen ve kolordu komutanlarının evleri vb ) önceden hangi tim hangi fpv veya kamikaze dron ile çatışma başlar başlamaz ilk anda eşzamanlı olarak vurulacak belli mi şimdiden? Veya eğitimi , kadrolanması veya tatbikatı yapıldı mı?

Barış güzel ama? Kaçınılmaz olana da güncel olarak hazır olmak lazım.

 Mehmet bey,eşegin aklına karpuz kabuğu sokuyor olabilirsiniz,buralar sıkı takipte bilirsiniz.
 Buradaki eşek biz değiliz bu arada tabii ki.Bence bazı şeyleri eş dost arasında dile getirmek gerekir.Belki de düşünülmüştür bazıları değil mi?
 Eh,yine de siz bilirsiniz,söylemek istedim.

İsrailli ve fransız kankaları öğretmiştir onlara. Hatta bir kısmını bize karşı planlamış veya yapıyor da olabilirler. Dikkatli olmak lazım.

Şimdi birşey yazarım eşşeğin aklına karpuz kabuğu kaçırmak neymiş anlarsınız

Almanlar Polonya'yı işgal etmek için kendi askerlerini Polonya üniforması giydirip kendi radyolarını basarak Polonyayı işgal etmek için mazeret bulmuşlardı.

Bireysel açıdan çok iyi Yunanlılar olsa da Yunanistan'dan mevcut durumda bizim için dost olmaz. Neredeyse tüm siyasi ve  askeri yapılanmaları Türkiye'ye karşı. Malesef böyle.

Yunanistan'la savaş çıkması için bizim bir şey yapmamıza gerek yok. Onların yaptıkları legal eylemlere nota vermek yerine sert karşılık versek iş biterdi. Örneğin uluslararası sularda defalarca balıkçılarımıza saldırdılar. Saldıran Yunan botunu Ege'nin mavi sularında batık araştırmaya gönderirsek macera başlar! Dünyanın en ahmakça deniz sınırında Yunan deniz savunma unsurlarının Türk karasuları içerisine girmesi imkansız bir şey değil!

Neden Türkler başka bir millete ait bir coğrafyayı savaşarak ele geçirince bunun ismi fetih oluyor da, başka bir millet Türklere ait bir coğrafyayı savaşarak ele geçirince bunun ismi işgal oluyor? Adalet bunun neresinde?

Sorunuz tam olarak bu mu?

Hayır sayın Denizci16 sorum bu değil. Benim sormuş olduğum soru şu:

Yunanlılar sadece 1919 ile 1922 arasında üç yıl kadar ülkemizi işgal ettiler. Ama kendileri yüzyıllarca Türk işgali ve Türk yönetimi altında yaşadılar. Yalan mı söylüyorum?

Zaten sırf bu yüzden Türklerden nefret etmek için çok haklı bir sebep var ellerinde.

Bu durum kolektif narsisizm ve grup içi sadakat olayıdır. bokunu çıkartma düzeyinde empati neden dışlamaya sebep oluyor. Toplumsal yapılar ahlak veya adaletten ziyade ortak varoluş ve hayatta kalma güdüsüyle kodlanmış olmasıdır asıl sebep afedersiniz budur. Tarihsel travmalar ve işgaller ulusların kolektif hafızasında basit birer askeri hamle değil varoluşsal tehdit olarak depolanır. Bir kişi dışarıdan tarafsız bir gözle bakıp Biz de aynısını yaptık, o halde onların öfkesi de bizimki kadar meşru dediğinde rasyonel ve adil bir analiz yapıyor gibi görünse de mensubu olduğu cemiyetin gözünde hayatta kalma sözleşmesini ihlal etmiş olur.  Cemiyet bizim aşırı empatimizini adil bir yaklaşım olarak değil atalarının verdiği kayıpları önemsizleştiren toplumun savunma mekanizmalarını zayıf düşüren ve kolektif acıyı sıradanlaştıran  yarına çıkmayı toplumsak kenetlenme ile kurgulayan cemiyetin güvenlik duygularını bulanıklaştıran bir kültürel ihanet veya duygusal çözülme olarak algılar. Toplumun bu sert refleksinin arkasındaki temel sebep tarihte aşırı empati yapan ve kendi haklılık argümanını esneten toplulukların acımasız uluslararası arenada yokoluşlarının benliğimizde kodlanmasıdır. Yani empatinin bokunu çıkartmak kavga edenlerin işi değildir izleyenlerin hakkıdır. Cemiyetin hayatta kalma sözleşmesine sadık kalmak icap eder.