Ana Menü Defence Turk

Hemşerim Denizci'ye ne oldu? Paylaşımları dahil ortalıkta yok.
Linkback: Denizci16

Sn.Marmara yaşıyorum sağım.

bu arada Bursa'ya yolun düşürse İskender kebabı Kayhan üstü, ünlü cadde'de Mehmet oğlu İskender Efendioğları'da yenir...

Her arkadaşa tavsiye ederim...

linkini atarım

View this post on Instagram

buyrun her Bursa'ya uğrayana tavsiyem olur...

Alıntı yapılan: Denizci16 - 14 Nisan 2026, 15:40:03Sn.Marmara yaşıyorum sağım.

bu arada Bursa'ya yolun düşürse İskender kebabı Kayhan üstü, ünlü cadde'de Mehmet oğlu İskender Efendioğları'da yenir...

Her arkadaşa tavsiye ederim...

linkini atarım

Bursa benim memleketim, yemekleri şahane, yerli halkı eğitimlidir. Yolum düşerse kesinlikle uğrayacağım mekanlardan birisidir.

1990'larda ilk defa Türkiye'ye geldiğimde İstanbul Atatatürk hava limanına indik, dışarıya çıktık tamamen farklı alem. O dönemlerde internet yok, kitaplardan okuduğuma göre Türkiye Arap ülkesi gibi islam devleti. Kadınlar örtülü, erkekler Araplar gibi çarşaflar ile geziyor diye gelmiştik. Bursa'ya gitemk için meşhur İstanbul otogarına geldik millet tamamen farklı. Yanımdakine dedim ki sakallı esmer insanlar var İtalya'ya falan gelmedik değil mi demiştim. Çünkü erkekler uzun saçlı, küpeli, dövmeli, kot pantolon ile geziyorlar. Kadınların saçı açık, siğara içiyorlar falan. Böyle olamaz, bizi kandırdılar dedim ama ezan sesleri duymaya başladım, katolik İtalyan'lar müslüman mı oldular demiştim arkadşıma.

Biz nereye geldik, Bursa'ya falan deyip bizi Sicilya adasına götürmesinler bu mafya elemanları diye şüphelenmiştim. Tek taraflı uçak bileti almıştık, geri dönecek bilet paramız yok. Türkçemiz sıfır, otobüs salonundakilere İngilizce soru sormaya başladım "we are in Turkey" dedim millet "yes, yes Türkiye" demişti. Otobüs geldi feribot'a binmişti, şok olduk millet bizi kandırıyor Sicilya adasına geçiş mi yapıyoruz, salondakilerin hepsi mafya'ya bağlı olanlar diye şüphelendik. Şehir çok büyük ve bu kadar hızlı denizden geçiş yaptığımıza göre Napoli'ye mi getirdiler dedim.

Öğrenci yurduna kadar geldik, mafyanın köle kampına getirdiler, buradan çıkış yok dedim. En erken gelen yabancı öğrenciler biz olduğumuz için yerli öğrenciler henüz yurtkur'a gelmemişti, her taraf boş, kantin çalışmıyor, güvenlik var sadece. Türkçe çok hızlı konuşuyorlar, tek kelime bile anlamıyoruz. Odaya yerleştirdiler ve 4 katlı binada yalnız kaldık. Ertesi gün dışarı çıktık peşimizden kimse gelmiyor, kapıdaki güvenliğin umurunda bile değiliz. Yanımızda 50 dolar var, Türk lirası yok, aç kaldık ve Uludağ üniversitesi kampı içinde yiyecek arıyoruz. Ufak markete geldik, İnglizce anlatmıştık işte elimizde dolar var, Lira yok, ekmek ve bal verin demiştik, sağolsun esnaf bizi anlamıştı ve paramızı o günkü kur ile bozmuştu ve bolca ekmek bedava vermişti. Türkiye'ye geliş maceramız bu şekilde olmuştu.

ÜNİVERSİTEDE OKURKEN ARKADAŞ ARABA İLE SİZİ GEZDİREYİM  dedi yolumuz birden Bursa'ya düştü hepimiz öğrenciyiz neyse Bursa'ya vardık karnımız acıktı ne yiyelim tabiki İskender...

Yukarıda Sayın Denizci'nin resmini attığı o meşhur yere geldik ama tabeladaki fiyatları görünce kaçtık sonra bir öğrendim ki kimsenin cebinde 5 kuruş para yokmuş...En son 1'er tane poğaça alıp yiye yiye arabayla döndük...

Yahu cebinde para yok nereye gidiyoruz diye hiç sormaz mı insan? Öğrenci kafası işte     

Biz öğrenci iken Ramazan ayını beklerdik. Devamlı misafirliğe giderdik, en azından lokantaya davet edilirdik. Bir defasında özel minibüs geldi, Uludağın bir yerine götürdüler, kocaman ev, abartmıyorum Dolmabahçe kadar büyüklüğü var. İçine girdik 19. asrın sonlarına doğru yapılmış dizaynı var. Masaya oturduk uzunluğu tenis  sahası kadar büyüklüğünde, 6 öğrenciyiz yabancı uyruklu. Çörba içtik, 2 çeşit etli yemek geldi ve doyduk, artık yiyemiyoruz, bekliyoruz tatlı gelecek ve kalkacağız. İçi dolu 1 metre çapında tepside tavuk butları geldi, yiyemiyoruz ve sonra evin sahibi işçilerine dedi ki şunları poşete koy, hepsine dağıtın demişti. 5 sene boyunca kendi cebimden 1 defa bile lokantaya gitmedim, hep misafir olduk oğrenci bahanesi ile.

Evden 1 kuruş para gelmezdi bize, bedava yurt, bedava öğle yemeği ve fiş dağıtılırdı, artı burs alıyoruz. Bursa tekstil cenneti olduğu için marka ama defolu elbise alırdık.

Bu gun bende bursadaydim.Araba almak için gittim ailecek. Eski komsumuz bursaya taşınmıştı 3 sene önce. Bir gün kaldık. Bursa guzel memleket.

Bizden 1 sene sonra Kırgızistan'lı Rus öğrenci gelmişti. Yurtta birlikte yaşıyoruz, Ramazan ayında millet ile birlikte oruç tutmaya başlamıştı. Hepimiz birlikte anlattık, işte oruç müslümanlara aittir ve sünnet olman gerekiyor dedik. Adam 19 yaşında ve ameliyat olması gerekiyor sünnet olması için, kimsenin parası yok. O dönemlerde Uludağ üniversitesi yurtkur müdürü ülkücü, bize karşı oldukça sağduyulu birisi idi. Gittik durumu anlattık ve adam kabul etti, Uludağ üniversitesi hastanesinde ameliyat olmuştu ve islam dinini kabul etmişti.

1995 yılında Anadolu Üniversitesinde o zamanlar araştırma görevlisi olan bir kız arkadaşımla 2-3 gün elimizde harita, haritadan adres bula bula Bursa'nın dört bir yanını dolaşmıştık araçla.

2005 yılında evlendiğim eşim de Uludağ İşletme mezunu, İzmir-İstanbul yolculuklarında, arada yol üzeri kampüse uğrar, bazen de Bursa Otellerinde konaklama yaparız. Yeşil Bursa çok büyüdü. 

Yalnız, şu başlığı düzeltseniz iyi olmaz mı?

İskender olmasa Cantık pideyi bütün Türkiye tanırdı.