Denizci16

Hemşerim Denizci'ye ne oldu? Paylaşımları dahil ortalıkta yok.
Linkback: Denizci16

Sn.Marmara yaşıyorum sağım.

bu arada Bursa'ya yolun düşürse İskender kebabı Kayhan üstü, ünlü cadde'de Mehmet oğlu İskender Efendioğları'da yenir...

Her arkadaşa tavsiye ederim...

linkini atarım

View this post on Instagram

buyrun her Bursa'ya uğrayana tavsiyem olur...

Sn.Marmara yaşıyorum sağım.

bu arada Bursa'ya yolun düşürse İskender kebabı Kayhan üstü, ünlü cadde'de Mehmet oğlu İskender Efendioğları'da yenir...

Her arkadaşa tavsiye ederim...

linkini atarım

Bursa benim memleketim, yemekleri şahane, yerli halkı eğitimlidir. Yolum düşerse kesinlikle uğrayacağım mekanlardan birisidir.

1990'larda ilk defa Türkiye'ye geldiğimde İstanbul Atatatürk hava limanına indik, dışarıya çıktık tamamen farklı alem. O dönemlerde internet yok, kitaplardan okuduğuma göre Türkiye Arap ülkesi gibi islam devleti. Kadınlar örtülü, erkekler Araplar gibi çarşaflar ile geziyor diye gelmiştik. Bursa'ya gitemk için meşhur İstanbul otogarına geldik millet tamamen farklı. Yanımdakine dedim ki sakallı esmer insanlar var İtalya'ya falan gelmedik değil mi demiştim. Çünkü erkekler uzun saçlı, küpeli, dövmeli, kot pantolon ile geziyorlar. Kadınların saçı açık, siğara içiyorlar falan. Böyle olamaz, bizi kandırdılar dedim ama ezan sesleri duymaya başladım, katolik İtalyan'lar müslüman mı oldular demiştim arkadşıma.

Biz nereye geldik, Bursa'ya falan deyip bizi Sicilya adasına götürmesinler bu mafya elemanları diye şüphelenmiştim. Tek taraflı uçak bileti almıştık, geri dönecek bilet paramız yok. Türkçemiz sıfır, otobüs salonundakilere İngilizce soru sormaya başladım "we are in Turkey" dedim millet "yes, yes Türkiye" demişti. Otobüs geldi feribot'a binmişti, şok olduk millet bizi kandırıyor Sicilya adasına geçiş mi yapıyoruz, salondakilerin hepsi mafya'ya bağlı olanlar diye şüphelendik. Şehir çok büyük ve bu kadar hızlı denizden geçiş yaptığımıza göre Napoli'ye mi getirdiler dedim.

Öğrenci yurduna kadar geldik, mafyanın köle kampına getirdiler, buradan çıkış yok dedim. En erken gelen yabancı öğrenciler biz olduğumuz için yerli öğrenciler henüz yurtkur'a gelmemişti, her taraf boş, kantin çalışmıyor, güvenlik var sadece. Türkçe çok hızlı konuşuyorlar, tek kelime bile anlamıyoruz. Odaya yerleştirdiler ve 4 katlı binada yalnız kaldık. Ertesi gün dışarı çıktık peşimizden kimse gelmiyor, kapıdaki güvenliğin umurunda bile değiliz. Yanımızda 50 dolar var, Türk lirası yok, aç kaldık ve Uludağ üniversitesi kampı içinde yiyecek arıyoruz. Ufak markete geldik, İnglizce anlatmıştık işte elimizde dolar var, Lira yok, ekmek ve bal verin demiştik, sağolsun esnaf bizi anlamıştı ve paramızı o günkü kur ile bozmuştu ve bolca ekmek bedava vermişti. Türkiye'ye geliş maceramız bu şekilde olmuştu.